Bengang otak pikirkan masalah2 keje yg remeh temeh ni. Bohong la kalau aku cakap yg aku tak marah saat ni. Aku bukan tak pernah kompromi dgn kebodohan org. Tapi bila bagi betis nak peha, itu memang dah lebih!! Aku tahu dia tak penah puas dgn apa yg dia dapat, tapi jgn sampai puas tu makan diri. Kebodohan sendiri jgn sampai jadi bangang!! Terlajak kata ni bukan boleh tarik balik. Mulut lancang lawannya pun lancang!
Kadang2, itu yg aku tak faham dgn sikap 1, 2 staff yg keje kat company yg tak sedar dek untung. Nak hidup senang, tapi asyik merungut. Bukan nak baiki diri. Duk salah kan keliling dan hasut org sana sini. Konon gaji sikit la, keje banyak la. Nak kata lulusan tinggi pun tak, tapi tak tengok diri atas bawah. Aku selalu gak dengar dia ni merungut kat belakang2, tapi bila tanya depan2, tersipu2 macam mulia. Rupa tukang caci! Kerja pun takda super rajin, macam L.E.M.B.U gak! (maap terkasar) Tapi aku rasa lembu pun pandai carik makan sendiri tanpa merungut.Anyway, nak kata takda duit, bergaji. Nak kata takda gaji, bekerja. Asas hidup dah ada. N kalau nak senang, ukur la pinggang n pakai baju biar muat. Lama aku nak tegur da, tapi fikirkan balik, kalau ko nak mundur ke, merungut tentang satu dua sen pun, tu ko punya pasal. Just harap bila makin matang biar makin pandai. Kalau makin bebal gak, pandai2 la betulkan.
Sebabkan aku ni jenis cakap biar terang. So baik benda2 kat dunia biar settle kat sini. Tak payah bawak ke mati. Tak salah kalau perlu ajar sampai dia sedar. Janji mesej tu sampai dan jelas.
Kalau dah kurang ajar, mestila diajar, kan kan!! :))