Lumrahnya ramai diantara kita yg berani cakap, tak berani buat. Yg marah bila dituduh pengecut. Yg mengharap, tapi tak berusaha. Yg berdoa, tapi tak sembahyang. Yg tiada, mengaku ada. Yg ada mengaku tiada. Yg lupa bila dah senang. Yg baru beringat, bila dah susah. Yg tak ngaku salah, bila dah salah. Yg mengaku benar, walaupun salah. Yg terasa bila ditegur. Yg suka menegak benang yg basah.
Tapi tak ramai pula, yg berani cakap dan buat. Yg sabar bila dianggap takut. Yg berusaha lalu mengharap. Yg sembahyang lalu berdoa. Yg ada, katakan ada. Yg tiada, katakan tiada. Yg beringat bila dah senang. Yg tidak lupa, sungguhpun susah. Yg mengaku bila dah salah. Yg rasional bila dingatkan. Yg faham adalah sukar menarik rambut dalam tepung.
Yg mana satukah anda?? Tanyalah diri dan renungkan ;)
Tapi tak ramai pula, yg berani cakap dan buat. Yg sabar bila dianggap takut. Yg berusaha lalu mengharap. Yg sembahyang lalu berdoa. Yg ada, katakan ada. Yg tiada, katakan tiada. Yg beringat bila dah senang. Yg tidak lupa, sungguhpun susah. Yg mengaku bila dah salah. Yg rasional bila dingatkan. Yg faham adalah sukar menarik rambut dalam tepung.
Yg mana satukah anda?? Tanyalah diri dan renungkan ;)
